ما را زبان شکوه ز بیداد یار نیستهر چند آتشیم ولی بی زبانه ایم..."صائب تبریزی"کلیه اشعار این وبلاگ متعلق به حقیر می باشد ، مگر شعر یا نوشته ای که نام صاحب اثر در ذیل آن ذکر شود.فلذا پسندیده است با ذکر منبع استفاده شود.

ما را زبان شکوه ز بیداد یار نیستهر چند آتشیم ولی بی زبانه ایم..."صائب تبریزی"کلیه اشعار این وبلاگ متعلق به حقیر می باشد ، مگر شعر یا نوشته ای که نام صاحب اثر در ذیل آن ذکر شود.فلذا پسندیده است با ذکر منبع استفاده شود.

با اشک به غـم هاش تـسـلا می داد مجنون شده بود و دل به لیلا می داد یوسف که نبود ، دامن از دستش رفت پـیـراهـن او بـوی زلـیـخــا می داد

خاطرات خوب را بد می کنی با رفتنت عقل را با عشق هم قد می کنی با رفتنت بود امیدم هزاران راه دارد آسمان راه امید مرا سد می کنی تا رفتنت سینه ام میخانه ای پر شور و شوق و عشق بود این بنا را همچو مرقد می کنی با رفتنت قوم چشمم مؤمن پیغمبر چشم تو بود مردمش را حال مرتد می کنی با رفتنت "راه دارد دل به دل" گفت...